خانه | آیت‌ها و مثال‌ها | در نگاه مخاطبان | در گیاه | گل نیلوفر پیچ، آیت انسان ولایت مدار

گل نیلوفر پیچ، آیت انسان ولایت مدار

گل های نیلوفر گونه ای از گیاهان هستند که هر روز با طلوع آفتاب باز می شوند و با بالا آمدن آفتاب و نزدیک شدن به ظهر (نیمه ی روز) بسته می شوند. این نوع گل، تنوع در رنگ، گونه و شکل گلبرگ دارد.

ayatmadari.ir-niloufar pich

از دیگر اطلاعات درباره ی نیلوفر پیچ گفتنی است که این نوع گیاه برای بالا رفتن احتیاج به پایه یا به عبارتی قیّم دارد و جنس ساقه های آن، این امکان را به گل می دهد که به راحتی از آن بالا برود.

زمان گل دهی این گیاه معمولا از اوایل تابستان تا شروع سرمای پاییز است که در این زمان، در تمام طول روز، می بایست از نور مستقیم آفتاب و آبیاری منظم بهره ببرد.

اما آیت گل نیلوفر این است که انسان از هر رنگ و نژادی که باشد، باید بداند که فقط در معرض نور حق است که می تواند قد راست کند و رزق و روزی او به دست خداوند تامین می شود. پس با پیروی از حق و دریافت روزیِ به حق از طرف خداوند است که می تواند اوج بگیرد.

لکن برای اوج گرفتن شرطی وجود دارد و آن این است که همان گونه که گل نیلوفر احتیاج به قیّم دارد تا رشید شود، انسان نیز قیّم می خواهد، لذا باید توصیه های رسولان و ائمه که مصباح الهدی هستند را، در زندگی جاری کند تا به رشد و کمال دست پیدا کند و در مقام بندگی خداوند قرار بگیرد. بدیهی است که هر قدر محکم تر به این ریسمان های الاهی چنگ بزند، بالاتر می رود.

 <img class="aligncenter size-medium wp-image-2157" src="http://www.ayatmadari.ir/wp-content/uploads/2014/10/ayatmadari.irmorning-glory-vine1-242×300.jpg" alt="ayatmadari.irmorning glory vine1" width="242" height="300" srcset="http://www.ayatmadari.ir/wp-content/uploads/2014/10/ayatmadari.irmorning-glory-vine1-242×300 additional hints.jpg 242w, http://www.ayatmadari.ir/wp-content/uploads/2014/10/ayatmadari.irmorning-glory-vine1.jpg 400w” sizes=”(max-width: 242px) 100vw, 242px” />

به قول حکیم حجه الاسلام رنجبر

اهل بیت مصابیح اند. چراغ هایی که انسان وقتی به سراغشان می رود به هوشیاری می رسد. مانند این که هرکجا ببینیم چراغانی است می فهمیم که عروسی یا جشنی است که چراغانی کرده اند. چراغانی کردن نشانه شادی و نشاط و جشن است.

 انسان از تابستان تا پاییز عمرش (مانند آن چه درباره ی گل نیلوفر پیچ گفته شد) در طلایی ترین سال های گرانمایه ی عمر قرار دارد. این دوران که جوانی و اوایل میانسالی را در بر می گیرد زمانی است که فرد باید پا در راه رشد بگذارد و اگر در مسیرش، ولایت را چراغ راه خویش قرار دهد به اوج کمال در درجه انسانی می رسد.

تلف کردن عمر در این سال ها و توجه نکردن به آیات و نشانه های خداوند و بهره نبردن از شادابی و نشاط دوران جوانی برای انجام مهم ترین اعمال عمر در واقع مانند این است که کشاورزی بذر نا مرغوبی را در زمینش بکارد، پس در فصل درو نباید انتظار محصول پربار داشته باشد. انسان هم پس از گذشت دوران جوانی دیگر فرصتی برای جبران روزهای رفته نخواهد داشت و فقط می تواند از همان اندک محصول عمرش بهره ببرد.

ارسال آیت از مخاطب آیت مدار: خانم نسرین اختیارپور

جوابی بنویسید

ایمیل شما منتشر نخواهد شدخانه‌های ضروری نشانه‌گذاری شده است. *

*