خانه | آیت‌ها و مثال‌ها | در نگاه مخاطبان | در شیء | پخت کیک لذیذ از مواد مختلف غیر لذیذ، آیت عاقبت خوش تلخی های زندگی

پخت کیک لذیذ از مواد مختلف غیر لذیذ، آیت عاقبت خوش تلخی های زندگی

گاهی انسان از تلخی ها و ناخوشی های پیرامون خود رنجیده خاطر می شود بدون اینکه به مقصود خداوند در ورای آن سختی ها بیندیشد.

در این حالت بهتر است انسان یک کیک لذیذ را در نظر بگیرد؛ تخم مرغ، روغن، آرد، بیکینگ پودر و سایر مواد داخل کیک به خودی خود خوشمزه نیستند، اما همین مواد با مخلوط شدن و طی کردن فرایند پخت، به یک کیک خوشمزه تبدیل می شوند.

ayatmadari.ir-cake2

همین گونه است تلخی ها و دشواری هایی که به انسان می رسد. شایسته است فرد بر سختی های زندگی صبر کند و بداند که همه ی آن ها امتحانات مسیر بندگی هستند تا عاقبتی گوارا و نورانی را برای وی رقم بزنند.

ayatmadari.ir-cake

کلیپ مربوطه را در اینجا ببینید.

ارسال آیت از مخاطب آیت مدار، آقای سجاد اسماعیلی

۱۶ نظر

  1. سلام
    با عرض پوزش؛ این مورد که کیک آیت عاقبت خوش تلخی های زندگی است مشکل دارد. این توضیحات و این مورد(کیک) یک مثال است نه آیت. آیت چیزی است که مستقیما توسط خداوند آفریده شده که نشانی ای است برای هدایت انسان.
    این مورد به عنوان یک آیت کاملا اشتباه است
    لطفا رسیدگی کنید. چرا هر مثالی را به عنوان آیت درج می کنید.
    خواهش می کنم مدیران آیت مدار خوبی باشید!

    • سلام دوست عزیز .متوجه هستم که نص صریح قرآن از مخلوقات به عنوان آیت اشاره شده است، اما استاد عباسی در جلسه آیت مداری برای آیت یک نمونه ذکر کردند که عبارت بود از تابلوهای راهنمایی رانندگی.

    • سلام علیکم. با تشکر صمیمانه از شما مخاطب دلسوز.
      ما در پاسخ به مخاطبان عزیز دیگر که همین شبهه را در تفاوت میان آیت و مثال داشتند عرض کردیم:
      بله، تعدادی از نمونه هایی که در سایت ذیل عنوان “آیت” آورده می شوند در واقع “مثال” هستند؛ اما به چند دلیل مدیریت وبسایت آن ها را از یکدیگر (فعلا) جدا نمی کند. یکی از دلایل این است که با توجه به قرابت معنای فراوان بین آیت و مثال، همه ی مخاطبان محترم تفاوت بین این دو را متوجه نمی شوند لذا مطلبی که در این سایت تحت عنوان “آیت”مداری درج می شود برایشان گنگ می شود.
      اما به طور کلی این اشتباه است که بگوییم آیت فقط در پدیده های طبیعی است؛ خود استاد عباسی هم برخی رفتارها یا پدیده های کاملا انسانی را آیت دانستند و آن را تدریس کردند که آقای اسماعیلی هم اشاره کردند مثل آیت تابلو های راهنمایی و رانندگی.
      در نهایت مجددا از توجه شما سپاسگزاریم.

      • سلام مجدد
        واقعا تعجب می کنم!
        قابل توجه دوستان عزیز، دکتر عباسی از مثال تابلو های راهنمایی و رانندگی استفاده کردند که موضوع اصلی “آیت و نشانی” را جا بیندازند نه اینکه تابلو راهنمایی و رانندگی آیت خدا برای انسان است!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! دکتر گفتند که پدیده هایی مثل نشخوار گاو، برگ سبز درخت، و غیره (مواردی که ساخته دست بشر نیست) آیت هستند برای اینکه انسان ها با درک این نشانی ها راه درست رو پیدا کنند و گفتند که آیت ها یا نشانی ها مثل تابلو های راهنمایی و رانندگی شامل نکات مهمی است که باید درک بشوند. هیچ وقت نگفته اند که تابلو راهنمایی رانندگی آیت است!!!!!!!!
        لطفا دقت کنید.
        در ضمن این سیاست که فعلا آیت و مثال رو تفکیک نمی کنید، خود یک اشتباه است و باعث به اشتباه انداختن مراجعان به این سایت می شود. شما از همین ابتدا آیت و مثال رو تفکیک کنید که مراجعه کنندگان دقیقا بدانند جریان از چه قرار است. نه این که یک مدت آیت و مثال را یکی قرار دهید و بعد جدا کنید که مراجعه کنندگان کاملا متعجب شوند. به نظر من سیاست شما جالب نیست و بعضی از مطالب شما خوانندگان را در مورد آیت و نشانی به اشتباه می کشاند. سیاست خود را تغییر دهید و راه درست را نشان بدهید چون سیاست شما نتیجه خوبی نمی دهد.
        تجدید نظر بفرمایید لطفا
        با تشکر

      • آقای کماسی بخش های مختلف این نظر شما در جلسه بعدی شورای وبسایت (نیمه فروردین ۹۴) به بحث گذاشته خواهد شد. ان شا الله

      • با عرض سلام
        در بحث آیت و مثال که دو موضوع متفاوت است فکر می کنم این نکته که آیت چیزی است که مستقیما توسط خداوند آفریده شده که نشانه ای است برای هدایت انسان جای بحث و گفتگو دارد به دلیل اینکه باید دید بطن و مفهوم قضیه چیست یک زمان ممکن است شخصی شیئی را با دید و معنای واقعی آیت بسازد یعنی بخواهد یک مفهومی غیر از مفهوم ظاهری عادی را برساند اینجا شما نمی توانید بگویید این چون ساخته بشر است پس آیت حساب نمی شود بلکه در این مبحث نیت سازنده و مبنای فکری او خیلی مهم است لذا فکر می کنم می شود ساخته بشر را با شرایطی که گفته شد جزء آیت ها حساب کرد و با این نکته موافقم که بهتر است آیت ها و مثال ها جدا نوشته شود چون خود این امر زمینه ی اشتباه را فراهم می کند.
        با تشکر از شما

  2. سلام مجدد
    در مورد ایجاد آیت یا نشانی توسط بشر این نکته را باید بگویم که انسان ها در برابر خالق و پروردگار نقص دارند و آیت یا نشانی که به گفته شما توسط بشر ساخته می شود قابل اعتماد و اطمینانی نیست و می تواند مورد تردید قرار بگیرد و حتی زمانی رد شود. اما آیات بیان شده توسط خداوند در طبیت و این دنیا بدون شک قابل اعتماد و اطمینان کامل است
    و اگر هم منظورتان این است که انسان بر اساس آیت های خداوند، و با آن طرز تفکر، آیت بسازد، خب باز هم می توان گفت که ممکن است در این کار اشتباهایی رخ دهد که در آیات خداوند این اشتباهات وجود ندارد.
    تشکر
    امید به اینکه بیشتر مردم دیدگاهی “آیت بین” داشته باشند

  3. بسم الله الرحمن الرحیم.
    در پی مباحثی که ذیل این پست درباره تفاوت آیت و مثال صورت گرفت و نیز پرسش هایی که سایر مخاطبان نکته سنج و آگاه درباره آیت و مثال می پرسند، امروز ۱۴-۱۲-۹۳ به حضور استاد حسن عباسی رفتم و یک بار دیگر از ایشان خواستم تا تفاوت این دو را به زبان ساده بیان کنند. در ادامه عین دیالوگ را بدون کمترین اضافه کردن به صحبت های استاد می آورم:
    – سلام علیکم استاد. خسته نباشید. برای من و عده ای از مخاطبان وبسایت آیت مداری هنوز تشخیص آیت و مثال دشوار است، اگر ممکن است توضیحی بفرمایید.
    – علیکم السلام. ببینید، گفتیم آیت علامت حبس شده در شیئ است. آیت توافقی است، قراردادی است، بین کسی که علامت را حبس کرده (خدا) و کسی که از آن رفع حبس می کند (انسان). همان طور که قبلا علائم راهنمایی و رانندگی را مثال زدیم.
    – استاد ببخشید، خود علائم راهنمایی و رانندگی که شما فرمودید آیت است؟
    – بله. ببینید، من صدف رو برای شما مثال بزنم. در ساز و کار صدف آیتی حبس شده است. صدف که یک عمر است دارد همان کار را انجام می دهد (تبدیل شن و سنگ ریزه ی وارد شده به دو کفه اش به مروارید-آیت تبدیل تهدید به موقعیت) اگر ما این علامت را رفع حبس کردیم آن وقت نیت صدف را می دانیم. یعنی اینجا بین خدا و انسان قراردادی هست که انسان از آن رمز گشایی می کند؛ مثل سیستم کد و دی کد در کامپیوتر.
    اما در “مثال” این علامت رفع حبس شده است. شما و مخاطبان می شناسیدش. وقتی می گوییم کمثل الحمار، نمی خواهد توضیح بدهیم. برای همه واضح است که مثلا عالم بی عمل شبیه زنبور بی عسل است. معلوم به مجهول نسبت داده می شود.
    – استاد، ساز و کار عمل حمار برای ما روشنه، شاید برای یک دانشمند یا بهرحال یک فرد طبیعت شناس آگاه این فرایند کار صدف (که “برای ما” ناشناخته است) هم مثل روز روشن باشد، همون طور که حمار و زنبور بی عسل برای ما واضح است. این را شما چگونه توجیه می فرمایید؟
    – آهان، حالا درمورد صدف کسی که برای اولین بار رفع حبس علامت می کند و آن را کشف می کند در واقع آیت آن را کشف کرده و برای بقیه بیان می کند و از آن به بعد برای سایر مردم که برایشان علامتش برملاست می شود مثال؛ مثل زنبور عسل که الان دیگه همه می دانند.

  4. سلام و عرض ادب
    باز هم مطلب کاملا روشن نشده!!!
    توضیحاتی که شما از دکتر گرفتید زیاد واضح نیستند. با این حال:
    به گفته خود دکتر (توافقی است، قراردادی است، بین کسی که علامت را حبس کرده (خدا) و کسی که از آن رفع حبس می کند (انسان))، آیت از طرف خداست و انسان ها باید آن را کشف کنند که به این طریق هم هدایت شوند. پس اینجا نمی توان گفت که تشبیه لیوان مشروبی با پر شدن قلب از بدی و یا موضوع بالا به عنوان یک آیت قابل قبول باشد چون ساخته دست بشر است و اطمینانی از این موضوع نمی توان به دست آورد.(مثل اطمینانی که در آیتی که از طرف خدا باشد نیست). و همچنین شما با کشف نکته یا موضوعی که در تابلو رانندگی وجود دارد، نمی توانید به درک و هدایت زندگی برسید بلکه فقط قانونی در رانندگی را شامل می شود.
    بنا بر این هنوز این موضوع جای شک زیادی دارد و من تا جایی که می دانم و از دکتر شنیده ام همیشه از تابلو های راهنمایی و رانندگی به عنوان مثالی برای جا انداختن بحث آیت و نشانی سخن گفته اند نه به عنوان آیت از طرف خدا!!! در این مکالمه شما با دکتر، باز تابلو راهنمایی و رانندگی را توضیح ندادند به عنوان آیت خدا چون تابلوهای رانندگی ساخته دست بشر برای قوانین رانندگی است.
    این تابلو ها دربردارنده ی یک موضوع یا قانون یا نکته مهم هستند و باید کشف شوند که این می تواند کاملا مثال خوبی باشد که آیت را بفهمیم. یعنی در آیت یک نکات مهم وجود دارند که باید کشف شوند مثل تابلو های رانندگی. پس موضوع تابلو ها در اصل متفاوت از آیت خداوندی است و فقط یک مثال برای جا انداختن از طرف استاد عباسی بود که در چندین جلسه مطرح شد.
    تشکر

    • نه، ببینید، من دقیق خاطرم هست که استاد در یکی از جلسات گفتند که (علاوه بر اشیاء) حتا ممکنه رفتار یکی از اطرافیان شما برای شما دارای آیت باشه.
      تابلو های راهنمایی و رانندگی هم آیتی هستند برای درک مفهوم آیت؛ به این معنا که ما می بینیم انسانی که به عنوان پلیس راهنمایی و رانندگی آن علایم را در انگلستان قرارداد کرده، در همه جای دنیا الان دیگه زبان آن قرارداد را می دانند. لذا این سازوکار، آیت زبان سخن گفتن گفتن خداست که بشر باید آن را کشف کند چون همین جوری بر ملا نیست کمااینکه اکثر انسان ها نمی فهمند. به طور مثال یه عده دانشمند از گردش گل آفتابگردان با خورشید ساخت ماهواره را درمی یابند و عده ی انگشت شماری مانند استاد نور حق و گردش دل ها با انوار آن را کشف می کنند یا با دیدن مزرعه آفتابگردان به یاد جماعت مومنین در حال نماز به سمت نور الله می افتند.
      در نتیجه به نظر می رسد لیوان و کیک و مواردی از این دست می توانند آیت تلقی شوند.

  5. سلام دوباره
    بله رفتار و هر آنچه در این دنیا وجود دارد می تواند نشانی باشد یا و می تواند نشانی نباشد. اما آیات و نشانی که از طرف خدا باشد حتما و صد در صد حاوی نکات بسیار مهم در جهت هدایت زندگی انسان است و به معنای واقعی آیت است.
    من هم بار ها و بار ها گفتم که تابلو های راهنمایی و رانندگی مثال یا آیتی بود برای درک آیت به معنای حقیقی. پس تابلو های راهنمایی آیتی از طرف خدا نیست، همان طور که کیک و لیوان شراب و … نیستند. خود شما به این نکته اشاره کرده اید: تابلو های راهنمایی و رانندگی هم آیتی هستند برای درک مفهوم آیت.
    این مثال ها یا به قول شما آیت(لیوان شراب، کیک و …) ساخته دست بشر است و ممکن است این سازوکار تعریف شد برای آن تغییر کند و مورد باطل قرار بگیرد اما آیتی که ساخته دست بشر نیست و از طرف خداست کاملا و صد در صد و حتما برای درک و هدایت و روشن شدن موضوعات زندگی دارای اهمیت فراوان هستند.
    لذا من هنوز اعتقاد دارم که آیت از طرف خدا با مواردی که ساخته دست بشر است کاملا متفاوت هستند و در واقع این موارد مثالی هستند برای روشن شدن بعضی موضوعات.

    • در تکمیل صحبت شما، به نظر حقیر، انسان به نیت ساخت آیت دست به عمل نمی زند ولی از رفتارش یا چیزی که ساخته، انسان آیت بین می تواند به آیتی برسد در حالی که خداوند در درجه اول برای اینکه انسان آیت وجود او را کشف کند دست به خلق و جعل می زند لکن عده ای می بینند و عده ای نمی بینند.
      استاد این جملات را بارها تکرار کرده اند که شاید به درد بحث ما بخورد: شما هر چیزی را که می بینید باید تصور کنید با انگشت اشاره اش دارد به سمتی اشاره می کند و آن سمت، سمت خداوند است. یعنی می گوید به من توجه نکنید به او توجه کنید و کسی که این اشارت ها را دریابد چشم آیت بین دارد.

  6. سلام
    خود تابلوی راهنمایی و رانندگی هم آیتی درش بود برای اینکه مبحث آیت رو برای ما روشن کنه،همونطوری که هر پدیده آیتی درش هست برای اینکه ما زندگی بهتر و روشنتری برای خودمون بسازیم.اگر تابلو آیتی نداشت کمکی هم به روشن شدن مبحث آیت نمیکرد،استاد تابلو رو به عنوان مثالی آوردن ولی همونطور که فرمودند مثال آیتی است که کشف شده و از زمانی که برای کسی اون آیت کشف شد میشود مثال.
    خدا وند در هر چیزی که آفریده آیتی قرار داده.اما این دلیل نمیشه که بگیم چیزهایی که انسان در به وجود آومدنش دخیله آیت ندارن یا نمیشه بهشون اعتماد کرد.
    اینکه انسان آیتی بسازه فک نمیکنم صحیح باشه چون آیت ساخته ی خداست اما انسان میتونه با هدف معرفی یک آیت مثلا فیلمی بسازه یا یک چیزی بسازه برای فهم و انتقال اون آیت.یا اینکه رفتاری ازش سر بزنه که آیتی درش باشه.یا اینکه اون رفتار رو به اختیار مرتکب بشه که آیت مد نظرش رو منتقل کنه.
    رجوع کنید به قسمت” ۳۲۴ نقشه ی ایمان ۱ ” بخشیش که درباره ایمان به آیات الهی هست به خصوص دقیقه ی ۰۰:۲۵:۴۳ به بعد.اونجا میفرماد که مثلا رفتاری که از کرم ابریشم سر میزنه یا فلان ماجرایی که در قرآن آمده آیتی درش هست.حالا اون ماجرا از کجا پدیدار شده؟آیا خدا خودش قوم حضرت موسی رو اجبار کرده که این ماجرا رو رقم بزنه که درش آیتی باشه یا اینکه اون قوم بود که به اختیار خودشون ماجرایی رو رقم زدن و در اون ماجرا آیتی پدید آمد؟(اینجا قوم باعث شد که آیتی پدید بیاد نه اینکه قوم حضرت به اختیار خالق و سازنده ی اون آیت باشن، به این دلیل میگم که انسان سازنده ی آیت نیست و فقط میتونه حامل آیت باشه)

    یه نکته ای هست که برای خودم روشن نشده اینکه فک نمیکنم هر پدیده فقط حامل یک آیت باشه بلکه میتونه چند آیت رو همراه داشته باشه.در این مورد اگه بتونید راهنمایی کنید ممنون میشم.

    اینکه در هر چیزی آیتیست،فک میکنم میشه به دو دسته کلی تقسیم کرد:
    یکی اینکه خود اون شئ دارای آیتی است و دیگر اینکه رفتاری که از اون شئ سر میزنه حاوی آیتیست.
    مثال:
    آیت هر شئ ، مثل برگ درختان سبز که آیتش میشه اینکه خالقی حکیم و علیم این برگ و کلا عالم رو خلق کرده.

    آیتی که در رفتارها و عملها موجوده ، مثل شدن کرم ابریشم از دوره ی کرم بودن تا پروانه بودن. یا اینکه، بنشین بر لب جوی و گذر عمر ببین، آیت رو از حرکت و جریان آب گرفته نه از خود آب
    یا عمل صدف یا عمل گوزن و..
    لیوان رو مثال میزنم چون خودم نوشتم،
    درسته میشه گفت که لیوان و آب و مشروب تشبیه هستند اما چیزی که مد نظر من بود اون عمل بود ، یعنی عمل ریختن مشروب یا آب در لیوان که در پی خودش اشغال فضایی رو داشت و همچنین کم شدن فضا به همون نسبت برای میایعی که مقابلش هست(مقابل آب که میشد مشروب و برعکس).که اینو گرفتم یک آیت.
    اینجا منظور من خود لیوان یا آب یا مشروب نبوده بلکه اون اعمال و نتایج بود.

  7. سلام
    توجه داشته باشیم که کیک و شیرینی، حد و میزان دارد. و مصرف بی اندازه اش برای هر فردی میتونه مرض آور باشه.

    همچنین باید در نظر داشت که بدن انسان هم به میزان لازم به شیرینی نیازمنده.
    پس با این حساب، کیکی نمیتونه همیشه “آیت عاقبت خوش” باشه (آنچنان که شما فرمودین)

    اما می شود اینطور اصلاحش کرد که شیرینی، همچون لذات دنیاست.
    اگر بی دریغ در پی لذات دنیا باشیم، این قطعا برای ما مرض آوره.
    اما همین لذات دنیا که اگر از حد بگذرد بدبختی آوره، یک میزانی اش برای هر فردی لازم هست.

    برای رسیدن به همین لذت دنیا، در همان صورت مطلوب و قابل قبول اش، نیازمند یک سری اسباب و لوازم هستیم. همچون شیرینی که برای پختش از انواع مواد استفاده می شود.
    اما جالبش اینه که همین مواد رو هم باید اندازه اش رو نگه داشت و در بکار بردنش از حد نگذشت که طعم و مزه و رنگ و شکل شیرینی مطلوب باشه.
    پس نه تنها لذات دنیوی باید اندازه داشته باشه، بلکه حتی اسباب رسیدن به اونها هم باید حدپذیر باشه.

    همین نکته رو می تونیم در رد دکترین لیبرالیسم یعنی له سه فر (بگذار هر چه می خواهد انجام دهد) بپذیریم.
    نمیتونیم اجازه بدهیم هرکس هرآنچه می خواهد شیرینی و کیک بخورد. توان بدنش محدوده.
    و نمیتونیم بپذیریم هرآنچه دستمون بیاد رو هر مقداری که دلمون بخواد به شیرینی اضافه کنیم. حد دارد.

    • مخاطب عزیز، سلام علیکم
      ممنون از تفکر بر روی این آیت.
      از هر پدیده ی الهی و نیز دست ساز بشر می توان آیت های مختلف بدست آورد و با نگاه های مخلف آن را بررسی کرد که نمونه ی آن همین کیک و نگاه شما و سایر دوستان است.
      در بند اول که شما نوشته اید: (توجه داشته باشیم که کیک و شیرینی، حد و میزان دارد. و مصرف بی اندازه اش برای هر فردی میتونه مرض آور باشه. همچنین باید در نظر داشت که بدن انسان هم به میزان لازم به شیرینی نیازمنده. پس با این حساب، کیکی نمیتونه همیشه “آیت عاقبت خوش” باشه )
      این فرمایش شما کلا با دید آقای اسماعیلی نسبت به کیک و مواد تشکیل دهنده اش متفاوته یعنی شما به طور کلی آیت دیگری رو اشاره کرده اید و هم شما هم ایشان به زعم حقیر درست کشف کرده اید لذا نقد شما به این آیت وارد نیست و نیز در ادامه نظرتون آیتی رو که کشف کردید بسط دادید که از این بابت سپاسگزاریم.

  8. مطلب خیلی خوبی بود مرسی از شما

جوابی بنویسید

ایمیل شما منتشر نخواهد شدخانه‌های ضروری نشانه‌گذاری شده است. *

*