خانه | آیت‌ها و مثال‌ها | در نگاه مخاطبان | در شیء | حرکت قطار بر روی ریل، آیت آزادی انسان در محدوده‌ی شریعت

حرکت قطار بر روی ریل، آیت آزادی انسان در محدوده‌ی شریعت

قطار آزادانه، بدون محدودیت و بدون توقف از مبدأ مشخص به مقصد مشخص روی ریل خود، حرکت می‌کند. قطار هرگز در میان راه برای عبور افراد و اتومبیل‌ها توقف نمی‌کند و تنها در ایستگاه‌هایی که برایش درنظرگرفته‌ شده می‌ایستد. قطارها هرگز تزاحمی با هم ندارند چرا که هر یک در ریل خاص خود در حرکت است. حرکت اتومبیل‌ها از حرکت قطارها آزادانه‌تر است؛ اما همین آزادی باعث تزاحم آن‌ها می‌شود.

حکمت:

آزاد بودن به معنی رهایی از هر قید و بند نیست؛ بلکه آزادی هر کس باید در محدوده‌ی قیود خاصی قرار بگیرد تا برای آزادی دیگران محدودیت ایجاد نکند. همان طور که امام خامنه‌ای (حفظه الله) در چهارمین نشست اندیشه‌های استراتژیک در ۲۳ آبان ۱۳۹۱ در مورد آزادی می‌فرمایند که آزادی نیاز به محدودیت دارد و «از وجود محدودیت و ممنوعیت در ذهنمان، هنگامی که راجع به آزادی بحث می‌کنیم، اصلاً ابا نداشته باشیم.»  http://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=21471

در شریعت، امور به حلال، حرام، مستحب، مکروه و مباح تقسیم می‌شوند. امور حلال و حرام، حدود الهی را مشخص می‌کنند و هر کس می‌تواند در چهارچوب این حدود، آزادی عمل داشته‌باشد. از طرفی تعدّی از این حدود باعث تزاحم می‌شود. اگر کسی حلال و حرام را نپذیرد، تمام قیود را نفی کند و به مباح بودن همه چیز باور داشته‌باشد دچار اباحه‌گری یا لیبرتی (Liberty) شده‌است و اساس اباحه‌گری بر “لسه‌فر” (laissez-faire) است. لسه‌فر یعنی بگذار هرکس هر چه می‌خواهد بکند.

هر کس حدود الهی را رعایت کند حقوق الهی را رعایت کرده‌است. حقوق الهی بر اساس «اعلامیه‌ی جهانی حق خدا»، شامل رعایت حقوق بشر و انسان، حقوق طبیعت، حقوق حیوانات و گیاهان است. آنچه بر سر بشر، طبیعت، حیوانات و گیاهان آمده‌است و فسادی که بشر در برّ و بحر ایجاد کرده‌است حاصل درک غلط از آزادی است.

آیت:

حرکت قطار بر روی ریل خود، آیت آزادی انسان در محدوده‌ی شریعت است؛ همان طور که اگر قطار از مسیر خود خارج شود فاجعه به بار می‌آید، اگر بشر نیز حدود الهی را درنوردد به خود و دیگران آسیب های مهلک می‌زند. حرکت اتومبیل‌ها، که هر کدام می‌توانند از هر طرف بروند و برای هم تزاحم ایجاد کنند و راهبندان‌های چند ساعته درست کننند آیت لسه‌فر است که به لیبرتی منجر می‌شود.

عبرت:

اگر هر کس برای هرکاری، حدود الهی را بشناسد و در چهارچوب آن حرکت کند هرگز برای خلق خدا مزاحمت ایجاد نمی‌کند. آزادی‌ای که به معنی ولنگاری و درنوردیدن همه‌ی قیود باشد باعث آشفتگی و مزاحمت می‌شود؛ بنابراین شایسته است که حدود الهی را پاس بداریم چرا که پاسداشت آن بر اساس آیه ۱۱۲ سوره‌ی توبه که می فرماید: «التَّائِبُونَ الْعَابِدُونَ الْحَامِدُونَ السَّائِحُونَ الرَّاکِعُونَ السَّاجِدُونَ الْآمِرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّاهُونَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَالْحَافِظُونَ لِحُدُودِ اللَّهِ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِینَ» بر مومنان واجب است و برای غیرمومنان اگر می‌خواهند زندگی درستی داشته‌باشند لازم است.

 ارسال آیت از مخاطب آیت مدار: خانم محدثه قاسم پور

۲ نظر

  1. سلام به سایت ما هم سر بزنید

  2. وقتتون بخیر بسیار عالی بود

جوابی بنویسید

ایمیل شما منتشر نخواهد شدخانه‌های ضروری نشانه‌گذاری شده است. *

*