خانه | آیت‌ها و مثال‌ها | در نگاه مخاطبان | در محیط / در طبیعت | پیمودن مسیر دشوار در بالا رفتن از کوه، آیت ابتلائات در زندگی دنیایی

پیمودن مسیر دشوار در بالا رفتن از کوه، آیت ابتلائات در زندگی دنیایی

کوهنورد برای صعود به قله ی کوه باید ابزار و توشه ی مناسب را فراهم آورد و برنامه ی مناسبی برای طول مسیر و رسیدن به قله ی کوه تهیه کند زیرا در راه با سختی های زیادی روبرو می شود که باید در مقابل آن ها از خود استقامت نشان دهد و ایستادگی کند تا بتواند به قله برسد.

ayatmadari (kouhnavardi) (13)

به عنوان مثال ممکن است شرایط به گونه ای رقم بخورد که کوهنورد تعادل خود را از دست بدهد و با پیشامد هایی از این دست روبرو شود؛ اما او نباید خود را به دست حوادث بسپارد چون این امر موجب می شود کوهنورد از رسیدن به قله بازبماند و حتی ممکن است به مرگ او منجر شود.

اما وقتی کوهنورد سختی های راه را با استقامت پشت سر می گذارد و به قله می رسد نتیجه ی کار خود را دریافت می کند. فردی که در قله ی کوه قرار دارد چشم انداز وسیعی نسبت به محیط اطرافش پیدا می کند.

ayatmadari (kouhnavardi) (17)

انسان در طول زندگی و مسیر صیرورت خود با بلاها و امتحان های زیادی روبرو می شود. اگر او بتواند از این امتحانات سربلند بیرون بیاید نزد خداوند متعال جایگاه بالایی پیدا خواهد کرد؛ آن هنگام که انسان در بالاترین درجه نزد خداوند متعال قرار گیرد قلبش سرشار از معرفت الهی می گردد و نسبت به موضوعات پیرامونش آگاهی و بصیرت بالا و وسیعی پیدا خواهد کرد.

حال اگر هواهای نفسانی و شهوات بر فرد غالب شود، وی را به سمت نابودی و هلاکت می کشاند.

ayatmadari (kouhnavardi) (12)

لذا کوهنوردی آیت مقابله با ابتلائات و مشکلات است و رسیدن به قله، آیت غلبه بر مشکلات و رسیدن به جایگاه والا نزد خداوند متعال است.

سوره ی مبارکه ی هود آیه ی  ۱۱۲ :

فَاسْتَقِمْ کَمَا أُمِرْتَ وَمَن تَابَ مَعَکَ وَلاَ تَطْغَوْاْ إِنَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِیرٌ

پس همان‏گونه که مأمور شده ‏اى (بر عقاید و اعمال و ابلاغ دینت) پایدار و استوار باش و همچنین کسانى که با تو (به سوى خدا) رو آورده‏اند؛ و طغیان نکنید، که همانا او به آنچه به جا مى‏آورید بیناست.

سوره مبارکه فصلت آیه ۳۰ :

إِنَّ الَّذِینَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَیْهِمُ الْمَلَائِکَهُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّهِ الَّتِی کُنتُمْ تُوعَدُونَ

بی ‏تردید کسانى که (از ته دل) گفتند: پروردگار ما اللَّه است، سپس (در مرحله عمل) پایدارى نمودند، فرشتگان بر آن ها (در دنیا به نحو تأیید غیبى، یا در وقت مرگ، یا هنگام برانگیخته شدن از قبر) فرود آیند (و گویند) که هرگز مترسید و غمگین نشوید و شما را مژده باد به بهشتى که (در دنیا) وعده داده مى‏شدید.

 ayatmadari (kouhnavardi) (20)

ارسال آیت از آقای رسول خدارحمی

جوابی بنویسید

ایمیل شما منتشر نخواهد شدخانه‌های ضروری نشانه‌گذاری شده است. *

*