لاله، آیت انسان آزاده

لاله، آیت تمام انسان های آزاده مانند شهیدان و حکیمان است. به عنوان مثال در شعر زیر محمدابراهیم صفا آزادگی لاله را اینگونه شرح می دهد:

 

من لاله ی آزادم خــود رویم وخــود بـویم
در دشـــت مـکان دارم هــم فـطرت آهویم

آبم نـم باران اســـت فـــارغ ز لـــب جویم
تنگ اســت محـیط آنجا در باغ نمی رویم

ازخون رگ خویشست گررنگ برخ دارم
مشـاطـه نمی خــواهـد زیبـایی رخـســارم

بر سـاقـــه خـود ثـابت فـارغ ز مـدد گارم
نی در طـلــب یـارم نی در غــم اغــــیارم

هـر صبح نسیـم آیـد بـر قــصد طـواف من
آهــو بـرگان را چـشم از دیدن من روشـن

ســوزنده چـراغ هستم در گـوشه این مامن
پــروانه بسی دارم سـر گـشــته به پیـرامن

از جلـوه ی سـبزو سرخ طرح چمنی ریزم
گـشته اسـت خـتن صحـرا ازبـوی دلاویـزم

خم می شوم از مستی هرلحظه ومی خیزم
ســر تا به قـدم نـازم پا تا به ســر انگـیزم

جوش می و مسـتی بین در چهـره گلـگونم
داغ است نشان عشق در سینه ی پر خونم

آزاده و ســر مسـتم خـو کـرده به هـامونم
رانده ست جنون عشق از شهر به افسونم

از سـعی کـسی مـنـت بر خود نپزیرم من
قـید چمـن وگلـشن برخــویـش نگــیرم من

بر فـطرت خود نازم وارسـته ضمیرم من
آزاده بـــرون آیــــــــم آزاده بـمــیـرم مـن

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ارسال آیت از مخاطب آیت مدار،  آقای کمیل معصومی

جوابی بنویسید

ایمیل شما منتشر نخواهد شدخانه‌های ضروری نشانه‌گذاری شده است. *

*